لنگرهای زمین و تجزیه و تحلیل تثبیت شیب

رابطه بین لنگرهای زمین و تجزیه و تحلیل یک پروژه تثبیت شیب اساسی و چند جانبه است. مجریان زمین اغلب مؤلفه اصلی استراتژی تثبیت هستند و طراحی و اجرای آنها مستقیماً با تجزیه و تحلیل کامل از شرایط شیب و مکانیسم های خرابی بالقوه آگاه می شود. در اینجا تفکیک این رابطه وجود دارد:

1. شناسایی نیاز بهلنگرS از طریق تجزیه و تحلیل:

تجزیه و تحلیل پایداری شیب:قبل از در نظر گرفتن هر روش تثبیت ، تجزیه و تحلیل جامع ثبات شیب بسیار مهم است. این شامل:

تحقیقات ژئوتکنیکی:تعیین خصوصیات خاک\/سنگ ، سطح آب زیرزمینی ، ساختار زمین شناسی و شناسایی سطوح خرابی بالقوه.

محاسبات پایداری:با استفاده از روش هایی مانند تعادل محدود (به عنوان مثال ، روش ساده شده اسقف ، روش ژانبو) یا روشهای عددی (به عنوان مثال ، تجزیه و تحلیل عناصر محدود) برای محاسبه ضریب ایمنی (FO) شیب در شرایط مختلف (استاتیک ، لرزه ای ، فشار آب).

شناسایی مناطق ناپایدار:این تجزیه و تحلیل مناطقی را با FOS کم مشخص می کند ، که نشان دهنده خطر بالای شکست است.

تعیین نیروی تثبیت کننده مورد نیاز:اگر تجزیه و تحلیل اولیه یک FOS غیرقابل قبول را نشان دهد ، سپس از تجزیه و تحلیل برای تعیین میزان و جهت نیروهای تثبیت کننده مورد نیاز برای دستیابی به سطح ایمنی مورد نظر استفاده می شود. این جایی است که لنگرگاه های زمین ممکن است به عنوان یک راه حل بالقوه در نظر گرفته شود.

ارزیابی امکان سنجی:این تجزیه و تحلیل همچنین به ارزیابی اینکه آیا لنگرگاه های زمین با توجه به شرایط خاک\/سنگ ، عمق هواپیمای خرابی بالقوه و دسترسی به نصب ، یک راه حل عملی و مؤثر هستند.

2. طراحی سیستم لنگر زمین بر اساس تجزیه و تحلیل:

هنگامی که لنگرهای زمین مناسب تلقی شوند ، فرایند طراحی به شدت به اطلاعات حاصل از تجزیه و تحلیل پایداری شیب متکی است:

ظرفیت لنگر و فاصله:نیروی تثبیت کننده مورد نیاز محاسبه شده در تجزیه و تحلیل ، ظرفیت خروج لازم را نشان می دهدهر لنگرو فاصله بهینه افقی و عمودی برای ارائه پشتیبانی کافی در مناطق بحرانی شیب.

طول و تمایل لنگر:محل و عمق سطح خرابی بالقوه ، که در تجزیه و تحلیل مشخص شده است ، طول پیوند مورد نیاز لنگر را فراتر از این سطح به زمین پایدار تعیین می کند. تمایل لنگر برای انتقال کارآمد نیروی مقاومت طراحی شده است و می تواند بر اساس مکانیسم خرابی بهینه سازی شود.

انتخاب نوع لنگر:شرایط خاک\/سنگ آشکار شده توسط تحقیقات ژئوتکنیکی بر انتخاب نوع لنگر (به عنوان مثال ، مکانیکی ، گروت ، مارپیچ) تأثیر می گذارد که قابل اطمینان ترین لنگرگاه را فراهم می کند.

سیستم توزیع بار:این تجزیه و تحلیل از طراحی سرهای لنگر ، صفحات تحمل و هرگونه عناصر ساختاری اتصال (به عنوان مثال پرتوهای والر) برای انتقال موثر بارهای لنگر به صورت شیب مطلع می شود.

الزامات پیش فرض:دائمیلنگرs ، تجزیه و تحلیل ممکن است نیاز به پیش فرض برای به حداقل رساندن حرکت شیب و اطمینان از ثبات طولانی مدت را نشان دهد. بار پیش فرض بر اساس نیروهای محاسبه شده و عملکرد مورد نظر تعیین می شود.

3. تأیید و نظارت بر عملکرد از طریق تجزیه و تحلیل:

تست کشش:پس از نصب ، تست های خروج بر روی تعداد نماینده لنگرها انجام می شود تا تأیید کند که ظرفیت واقعی آنها از نیازهای طراحی تعیین شده توسط تجزیه و تحلیل فراتر می رود.

نظارت طولانی مدت:ابزار دقیق (به عنوان مثال ، Inclinometers ، سنجهای کرنش روی لنگرها) ممکن است برای نظارت بر حرکت شیب و عملکرد لنگر در طول زمان نصب شود. داده های جمع آوری شده سپس برای ارزیابی اثربخشی مداوم سیستم تثبیت و شناسایی هرگونه مسائل بالقوه در اوایل مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. این استراتژی نظارت اغلب با تجزیه و تحلیل پایداری شیب اولیه ، که ممکن است مناطق مهم را که نیاز به مشاهده نزدیک دارند برجسته کرده است.

تجزیه و تحلیل مجدد (در صورت لزوم):اگر داده های نظارت نشان دهنده رفتار غیر منتظره یا تغییر شرایط سایت باشد ، تجزیه و تحلیل مجدد از ثبات شیب ممکن است برای ارزیابی وضعیت و تنظیم بالقوه سیستم لنگر یا اجرای اقدامات تثبیت اضافی لازم باشد.