لنگر زمین پایداری شیب

اشیاء تحقیقاتی مهندسی ژئوتکنیک، اجسام پیچیده زمین شناسی هستند، در دوران طولانی زمین شناسی، به دلیل حرکت ساختارهای زمین شناسی، هوازدگی طبیعی و فعالیت های انسانی، تعداد زیادی نقص زمین شناسی مانند گسل ها، چینه شناسی، درزه ها، بین لایه های ضعیف، خندق های لیسل، فرورفتگی ها. و غیره شکل گرفته است. در شرایط و زمان معین، سنگ و خاک ممکن است در یک حالت تعادل نسبتاً پایدار باشند. در صورت تغییر شرایط، حالت تعادل اولیه ممکن است از بین برود، مثلاً در فرآیند حفاری و ساخت و ساز ژئوتکنیکی، میدان تنش اصلی آن دوباره توزیع می شود و در نتیجه باعث تغییر شکل سنگ و خاک و در نتیجه بلایای زمین شناسی مانند ریزش، فروپاشی، بهمن سنگی، رانش زمین و نشست زمینی.

به منظور جلوگیری و کنترل چنین بلایایی، پروژه اغلب یک عضو تحت فشار را در بدنه سنگ و خاک دفن می کند تا خود استحکامی و خودپایداری سنگ و بدنه خاک را بسیج و بهبود بخشد که به آن میله لنگر یا کابل لنگر می گویند. (که از این پس در مجموع به عنوان میله لنگر نامیده می شود) و نقش آن لنگر است. تکنیک ها و فرآیندهایی که از دانش علمی مانند ریاضیات، مکانیک و مواد مهندسی برای حل مسائل طراحی لنگر، محاسبه، ساخت و نظارت در مهندسی ژئوتکنیک استفاده می کنند، مهندسی لنگر می گویند.