روش ساخت لنگرهای زمینی

روش ساختلنگر زمینs:

این اختراع مربوط به لنگر زمینی یا زمینی تخت یا بالدار است که در طول طول به داخل سازند فشار داده می شود و پس از رسیدن به عمق مطلوب، کشیده می شود و به یک موقعیت جانبی صاف برای لنگر انداختن میله سیم بکسل، کابل یا موارد مشابه کج می شود.

لنگر زمین شامل یک قسمت مرکزی بدن لوله‌ای، یک جفت بال است که به صورت شعاعی از قسمت بدن امتداد می‌یابند و یک نوک ستاره‌ای متقاطع در جلوی بدنه، که شامل تیغه‌های جلویی تیز است و مانند یک مته ستاره‌ای برای نفوذ به خاک عمل می‌کند. . یک میله بند به قسمت چشمی قسمت بدنه لنگر وصل شده است و انتهای لنگر تیز است و شامل یک برآمدگی منحنی است که برای تسهیل شیب لنگر گسترش می یابد. در هنگام استفاده، یک میله محرک در قسمت انتهایی قسمت بدنه در آستین شفت قرار می گیرد. میله محرک برای هدایت لنگر به عمق مطلوب در سازند استفاده می شود. سپس از یک میله کششی برای کشیدن قسمت سوراخ کابل لنگر استفاده می شود تا لنگر به زیر زمین متمایل شود و اساساً به سمت سوراخ در زمین افقی باشد.

هنر قبلی همچنین وسیله ای را برای متعادل کردن شکل مقطع لنگر ارائه می دهد تا لنگر بتواند در طول مسیر پیشرانه مستقیم وارد سازند شود، حتی اگر مانعی ناپایدار وجود داشته باشد، که این نیز یک پیشرفت در این زمینه از فناوری است. همچنین ارائه اجزایی برای تسهیل شیب لنگر در سازند بهبود یافته است. بخشی که نیروی ضربه را در اتصال بین لنگر و قسمت کششی کاهش می دهد نیز یک پیشرفت مفید است. یکی از جنبه‌های مهم اختراع، ارائه یک لنگر زمینی است که نشان‌دهنده بهبود لنگر زمینی است که در ثبت اختراع 4802317 نشان داده شده است و شامل دستگاه‌هایی برای تسهیل عبور لنگر زمین از لایه‌ها است. در اختراع حاضر، این امر با ارائه یک نوک ستاره ای شکل متقاطع با تعدادی تیغه جلویی تیز که به صورت طولی به یکدیگر در جلوی لنگر زمین تاب خورده اند، انجام می شود. به طور کلی، اضلاع هر نوک ستاره متقاطع شامل یک لبه جلوی اول و یک لبه جلوی دوم است و فاصله ای که لبه جلوی دوم یا عقب به صورت جانبی از قسمت بدن امتداد می یابد بیشتر از فاصله ای است که لبه جلوی اول یا جلو دارد. لبه به صورت جانبی از قسمت بدن گسترش می یابد. لبه جلویی پلکانی یا پلکانی نفوذ خاک سخت را با فشار دادن لبه جلوی کوچکتر تسهیل می‌کند که به بریدن و شکستن خاک سخت به جلو کمک می‌کند، بنابراین عبور از لبه‌های عقب و جلوی بزرگ‌تر را تسهیل می‌کند. لنگر همچنین شامل یک جفت بال است که به صورت شعاعی از قسمت بدنه با تیغه های جلو و عقب امتداد می یابد. لبه جلویی هر بال به تعدادی لبه بال جلوی تیز تقسیم می شود که به ترتیب فاصله بیشتری از قسمت بدن به سمت بیرون بیرون می زند و در هنگام استفاده، هر تیغه بال جلو به نوبه خود خاک را بریده و به تدریج افزایش می یابد. تیغه جلویی کوچکتر و جلویی به راحتی از میان سازند عبور می کند و باعث می شود تیغه بال بعدی و بزرگتر بتواند از طریق سازند برش دهد. یکی دیگر از جنبه های مهم در این زمینه، تهیه لنگرهای زمینی است که در آنها ضخامت بال کاهش یافته و به منظور کاهش ضخامت بال بین لبه جلو و لبه دم، کاهش می یابد.